Το θρυλικό Wimbledon
Blog
  • Main page
18
06
2014

Το θρυλικό Wimbledon

By ab 0

Λίγες μέρες απέμειναν για τη “σέντρα” του 127ου Wimbledon Championships το οποίο αναμένεται πιο συναρπαστικό από ποτέ. Το Tennis24 σας μεταφέρει στη μαγεία του ιστορικού θεσμού με ένα αφιέρωμα για όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για το “θρυλικότερο” τουρνουά τένις στην ιστορία του αθλήματος!

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ
Το Γουίμπλεντον διεξάγεται κάθε χρόνο έξι εβδομάδες πριν την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, δηλαδή μεταξύ 20 και 26 Ιουνίου. Aποτελεί, εκτός των άλλων, ένα από τα γηραιότερα και μακροβιότερα τουρνουά Grand Slam στην ιστορία του τένις του οποίου η αρχή τοποθετείται στο μακρινό 1877.

Η διοργάνωση εκείνη την χρονιά όμως, απαρτίζονταν μόνο από το ανδρικό ταμπλό στο οποίο συμμετείχαν μόλις 22 παίκτες, με τον θεσμό να παίρνει την ολοκληρωμένη του μορφή το 1913, με την προσάρτηση του τουρνουά του μικτού (mixed doubles). Έχει πάρει το όνομά του από την οδό Τσερτς του ομωνύμου δρόμου (Γουίμπλεντον) όπου και μεταφέρθηκαν οι εγκαταστάσεις του το 1922 που παραμένουν μέχρι και σήμερα. Δίκαια κατέχει, λοιπόν τον τίτλο του πιο ιστορικού όπεν της σεζόν.

ΓΗΠΕΔΑ
Η διοργάνωση συνίσταται από 19 γήπεδα (courts) καθένα από τα οποία έχει τη δική του μοναδική ιστορία. Αρχικά, το κεντρικό γήπεδο «Center court» των εγκαταστάσεων All England Club, το οποίο φιλοξένησε και το Ολυμπιακό τουρνουά τένις του London 2012, αποτελείται από 15.000 θέσεις και είναι το τέταρτο στη λίστα των μεγαλύτερων γηπέδων τένις παγκοσμίως.

Στο ”κόσμημα” των Άγγλων προστέθηκε μία συρόμενη οροφή, η παρθενική εμφάνιση της οποίας τέθηκε σε ισχύ το 2009 και προστατεύει τους τενίστες και τις τενίστριες από το μοναδικό εχθρό του τουρνουά, που δεν είναι άλλος από την βροχή. Οι άστατες καιρικές συνθήκες φαίνεται να ταλαιπωρούν κατά κύριο λόγο τους ιθύνοντες της διοργάνωσης καθώς από το 1877 έως και το 2008 δεν έβρεξε μόλις τρεις φορές!

Το Court two, που ανακαινίστηκε το 2010 και μετονομάστηκε σε Court three, φημίζεται για την αρνητική παράδοση που έχει, καθώς το άκουσμα του ονόματός του συνδέεται με το στραβοπάτημα και τον αποκλεισμό από την διοργάνωση των μεγαλύτερων ονομάτων του παγκόσμιου τένις. Το λεγόμενο, λοιπόν και «Νεκροταφείο των Πρωταθλητών» (Graveyard of Champions), που αριθμεί 4.000 θέσεις, έχει ”θάψει” τις ελπίδες και τα όνειρα μερικών από τους πιο ξακουστούς τενίστες όλων των εποχών.

Φωτεινά παραδείγματα, που γράφτηκαν στις μαύρες σελίδες του ”νεκροθάφτη”, είναι ο ”θρυλικός” Αντρέ Ααγκάσι, όταν το 1996 εγκατέλειψε με το ”καλημέρα” το τουρνουά από τον πρώτο γύρο του θεσμού, ηττώμενος από τον Νταγκ Φλας, Νο278 της παγκόσμιας κατάταξης (!) (2-6, 7-6, 6-4, 7-6) ή ο Πιτ Σάμπρας, ο οποίος ”έκλεισε” με άδοξο τέλος την καριέρα του το 2002, αφού έπεσε θύμα του Τζορτζ Μπαστλ που κείτονταν τότε στην 145η θέση της ATP.
ΡΕΚΟΡ
Βέβαια άλλος ένας κλάδος στον οποίο το μεγαλειώδες τουρνουά κατέχει ένδοξα τα σκήπτρα είναι και αυτός των ρεκόρ. Ας ξεκινήσουμε από τον πρόσφατο τελικό του 2009, εκεί όπου ο Ρότζερ Φέντερερ νίκησε σε ένα παιχνίδι ”για καρδιακούς” τον Άντι Ρόντικ με 5–7, 7–6(6), 7–6(5), 3–6, 16–14, καταγράφοντας τον μεγαλύτερο τελικό σε γκέιμς (77 σύνολο) στην ιστορία του τένις.

Ενώ, ένα χρόνο πίσω ένας άλλος τελικός, αυτός του 2008 ανάμεσα στον Ελβετό και στον Ισπανό Ναδάλ άφησε το δικό του στίγμα στη διοργάνωση ως ο μεγαλύτερος σε διάρκεια τελικός ever, σχεδόν 5 ώρες (για την ακρίβεια 4 ώρες και 48 λεπτά).

Συνεχίζοντας, το 2001 ο αριστερόχειρας Κροάτης, Γκόραν Ιβανίσεβιτς έγινε ο πρώτος τενίστας που κατέκτησε το τουρνουά με wild card, αγωνιζόμενος απ’το Νο125 της κατάταξης.

Η αξία της Μαρτίνας Ναβρατίλοβα επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές και στο Γουίμπλεντον, αφού είναι η τενίστρια με τις περισσότερες συμμετοχές (326) μακράν στη διοργάνωση σε άνδρες και γυναίκες και παράλληλα αυτή που έχει κατακτήσει τις περισσότερες φορές το τουρνουά όσες κανένας άλλος (9).

Στους άνδρες το αντίστοιχο ρεκόρ κατέχουν οι Ρότζερ Φέντερερ, Πιτ Σάμπρας με 7 καθώς ο Γουίλιαμ Ρένσοου με τον ίδιο αριθμό να έχει σημειωθεί πριν την Open Era.

Επιπρόσθετα, άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως οι Μποργκ και Φέντερερ έχουν νικήσει το Γουίμπλεντον από 5 συνεχόμενες φορές ο έκαστος.

Ωστόσο δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το παιχνίδι του 2010 που διεξήχθη για τον πρώτο γύρο του ομωνύμου τουρνουά μεταξύ του Αμερικάνου Τζον Ίσνερ και του Γάλλου Νικολά Μαχούτ που διήρκησε συνολικά 11,5 ώρες (!). Ο αγώνας άρχισε το απόγευμα της Τρίτης και τελείωσε το απόγευμα της Πέμπτης με τον πανύψηλο Αμερικάνο τενίστα να επικρατεί τελικά με 70-68 γκέιμ στο τρίτο και καθοριστικό σετ (6-4, 3-6, 6-7, 7-6, 70-68).

Πρόκειται για το μακράν μεγαλύτερο σε διάρκεια παιχνίδι στην ιστορία του αθλήματος.

Πηγή http://tennis24.gr